رغبت آن غذا را بخورم ، تا توان بندگى تو را داشته باشم ، پس سپاس تو را . » امام ( ع ) مىفرمايد : « آن گاه گريه كرد ، داود ( ع ) به سليمان ( ع ) گفت : پسرم ! بلند شو تا برويم ، كه من هرگز بنده‌اى را نديده‌ام تا اين حد شاكر باشد ، درود خدا بر او ، و بر آنان باد ( 134 ) . » در كتاب غريب الحديث ابن قتيبهء دينورى ، در حديثى از حضرت على ( ع ) ديدم ، كه نام حضرت مهدى ( ع ) از فرزندان امام حسن ( ع ) را برده ، و فرموده است : « او مردى است پيشانى فراخ ، با بينى كشيده ، و شكم برآمده ، رانهاى كشيده ، دندانهاى ثناياى او با هم فاصله‌دار است ، روى ران راستش خال سياهى وجود دارد . ( 135 ) » يكى از راويان شيعه نقل مىكند كه او در بغداد از محدّثى شنيده است كه اين حديث را نقل مىكرد ، و آن را به جابر بن عبد الله انصارى نسبت مىداد ، در جلد 16 كتاب اعلام النبوّة تأليف ابن شاهين ، آمده است كه پيامبر ( ص ) به جابر بن عبد الله انصارى ، فرمود : « جابر ! تو زنده مىمانى تا اين كه على بن حسين ، سيد العابدين ( ع ) را ملاقات كنى از نسل او فرزندى متولد خواهد شد كه نامش نام من است پس سلام مرا به او برسان ، بدان كه او پدر مهدى اين امّت است ( 136 ) . » در داستانى از معاويه نقل كرده‌اند كه ديد يزيد ، غلامش را مىزند ، گفت : واى بر تو ! كسى را مىزنى كه توان دفاع از خود را ندارد ، به خدا سوگند كه توان و قدرت مرا از چنين عملى بازداشته است . در يكى از كتابهاى متكلّمان جبرى مذهب چيزى را ديدم كه باعث تعجّب بود ، خواستم آن را اثبات كند تا آنچه باعث گرايش ايشان بدان مذهب شده ، روشن شود ، او در جواب گفت : هر گاه دانستى كه انديشهء صحيح باعث علم ، و انديشهء غلط باعث جهل مىشود ، همان طورى كه امام به تفصيل بيان كرده است ، پس بدان كه گاهى انديشهء صحيح باعث گرايش به نادانى و نظر نادرست باعث علم مىشود ، امّا توضيح اين مطلب كه انديشهء غلط باعث علم مىشود ، آن